نکات طلایی در تربیت فرزندان

متاسفانه باید گفت که در نهایت اقدامی جز گرفتن طفل از حضانت آنان قابل اجرا نیست البته از نظر حقوقی به طور مثال از پدری که تمکن مالی دارد و حضانت فرزندش را بر عهده نمیگیرد یا وظایفش را به درستی اجرا نمی کند میتوان هزینهها را دریافت کرد؛ ولی غیر از این، اقدام دیگری نمیتوان کرد. در عوض حتی هنگام تنبیه کردن فرزندتان باید نهایت تلاشتان را برای حمایت از او و دلگرمی دادن به او به کار ببرید. مثلاً والدین گاهی چون حوصله سر و صدا و داد و فریادهای کودک خود را ندارند یا از رفتارهای پرخاشگرانه او میترسند، هنگام بروز رفتار پرخاشگرانه از سوی کودک سریع او را به خواستهاش میرسانند تا او را آرام کنند، در نتیجه کودک یاد میگیرد برای رسیدن به خواستهاش پرخاشگری کند. 7. یکی از دلایل تکرار رفتار پرخاشگرانه این است که کودک به این نتیجه میرسد که نه تنها رفتار پرخاشگرانهاش منجر به پیامد بدی نمیشود، بلکه تقویت هم میشود. قلقلک دادن کودک به ویژه کف پای او ممنوع است زیرا بر روی عصب اعضای تناسلی رفلکس داشته و جریان خون را در آن قسمت بیشتر نموده باعث تحریک می شود. برای مثال از او بپرسید: «به نظرت چه کار می توانی بکنی تا دوستت اسباب بازی اش را به تو بدهد » حتی بچه های سه ساله هم می توانند برخی از مشکلاتشان را خود حل کنند.

گاهی هم کودک تنها برای جلب توجه والدین به خود و قراردادن خود در کانون توجه خانواده، پرخاشگری میکند و والدین نیز بدون آنکه متوجه باشند با توجه به او (توجه مثبت مثل دلسوزی کردن) او را به خواستهاش میرسانند و به این ترتیب احتمال اینکه در دفعات بعد برای جلب توجه والدین، پرخاشگری کند را افزایش میدهند. مرحله دوم از پنج تا دوازده سالگی، مرحلهای است که طی آن کودک تجارب خود را درباره جهان خارجی تکمیل میکند وی که همچنان در روستا در تماس مستقیم با طبیعت بهسر میبرد، خود خو میگیرد که حواس و عضوهای خویش را پرورش دهد و برای ارضای خواستهای خود آنها را به کار برد: یاد میگیرد که از تجارب خویش نتیجههای درست بگیرد و بدینسان عقل خود را هرچه مستقیمتر بهکار میبرد؛ در حالیکه خود مبادی هر علمی را کشف میکند. با کیفیت ترین زمانی را که در آن حوصله ارتباط و بازی با کودک خود را دارید انتخاب کنید.

در سوال خود مطرح کرده اید من و شوهرم انسان های آرامی هستیم؛ این آرامش برای تربیت کودک به شما کمک می کند، اما باید مراقب باشید که هر چه سن کودک شما افزایش پیدا می کند نیاز به اقتدار و جدیت بیشتری احساس می شود و باید با جدیت با کودک خود رفتار کنید. 2. زمانی که کودکتان شروع به جیغ زدن می کند، صبور بوده و زود از کوره در نروید. تمام کودکان پاک و نیک آفریده میشوند و این جامعه و روابط مریض انسانهاست که از این نیکوسرشتان، دزد و قاتل و راهزن میسازد. گاهی بیان میشود که آموزش کودکان حتما باید به صورت غیر مستقیم باشد این مطلب همیشه درست نیست آموزش مستقیم هم در مواردی توصیه میشود. ممکن است بگوئید هر مادری فرزند خود را دوست دارد و به او عشق می ورزد، بله این مطلب درست است اما منظور من رعایت کردن نکات ریزی است که ممکن است از دید شما مخفی بماند. 5. با توجّه به موقعیّتی که او اقدام به جیغ زدن می کند، سعی نمایید در برخی از مواقع از روش محروم سازی به جای تنبیه کلامی و رفتاری برای کاهش رفتار نادرست فرزند خود بهره گیرید.

با آرامش با او صحبت کنید و به او بگوئید چگونه برای به دست آوردن خواسته های خود باید عمل کند. اگر این کار را نکنید ، کودکتان این برداشت را می کند که انجام کارهای اشتباه تنبیهی را برایش به همراه ندارد و تنبیه های ذکر شده توسط والدین ، هرگز عملی نخواهد شد. این نوعی رفتار تلافی جویانه است که برخی از کودکان در پیش می گیرند؛ زیرا احساس می کنند فقط با اینگونه رفتارها است که می توانند نارضایتی خود را نشان دهند. به این صورت که پس از اقدام وی به جیغ زدن، به او اجازه ندهید با اسباب بازی، بازی نماید. وقتی فرزند دلبندتان از مدرسه برمیگردد یا شما از سر کار به خانه میآیید، باید تکنولوژی را کنار بگذارید، تلفن را خاموش کنید، به چشمان فرزندتان خیره شوید تا او ببیند که چطور از دیدنش به وجد میآیید و چشمانتان از دیدن او از شادی و لذت برق میزند.

دیدگاهتان را بنویسید